EL PAÍS को सम्पादकीय कर्मचारी, भित्रबाट

पाठकहरू, तपाईंबाट सुरु गरौं। 1985 देखि, उनीहरूलाई हामी पत्रकारहरूबाट बचाउने कोही छ। विषय निकै जिज्ञासु छ । र स्थिति जटिल छ। "कहिलेकाहीँ म न्यूजरूम पार गर्छु र म कसैसँग कुरा गरिरहेको अवस्थामा मानिसहरूले मलाई उनीहरूको आँखाको कुनाबाट हेरिरहेका महसुस गर्छु। वा, यदि मैले केहि सोध्न छोडे भने, म उजुरी लिएर आउँदैछु भन्ने सोचेर त्यो व्यक्ति कसरी तनावमा हुन्छ," उनले फोनमा भनिन्, कतै रमाइलो र राजीनामाको बीचमा। पाठकको अधिवक्ता Soledad Alcaide हो। उसको अफिसमा, ताकि ऊ "पागल" नहोस्, उसले अफिसमा पहिलो, इस्माइल लोपेज मुनोजको पहिलो लेखको क्लिपिंग छ: "मलाई कलहरू आउँछन् किनभने मैले EL PAÍS पढिसकेपछि मेरा हातहरू मसीले दाग भएका छन् र मैले मेरो मध्य-बिहानको स्यान्डविच खान तिनीहरूलाई धुनुपर्छ। अखबारका प्राविधिक प्रबन्धकहरूलाई उजुरी गरिएको छ।" Alcaide आज भन्छन्: "मानिसहरू, जब उनीहरूले डिफेन्डरको बारेमा सोच्छन्, विश्वास गर्छन् कि उनी नैतिकताको संहिताको संरक्षक हुन् र पाठकले तपाईंलाई क्रोधित भन्छन् किनभने स्टाइल बुक उल्लङ्घन गरिएको छ। र वास्तवमा उनीहरूले तपाईंलाई विरोध गर्न बोलाउँछन्, किनभने क्रसवर्ड पजलले उनीहरूका लागि काम गरिरहेको छैन वा अखबारले उनीहरूको हातमा दाग लगाएको छ।" इरेटा वा व्याकरणीय त्रुटिहरू, शैलीका मुद्दाहरू, पत्रकारिताका विषयहरू भन्दा बढी उसको समय भर्छन्, जुन प्रायः रोचक हुने कारणले उसको स्तम्भहरू ओगटेको हुन्छ। यदि उनी सम्पादकीय कार्यालयको वरिपरि हिंड्छन् भने यो ठ्याक्कै किनभने उनको ठाउँ त्यहाँ छ: "मैले याद गरें कि, जब म फोनमा सम्पादकहरूसँग कुरा गर्छु, मानिसहरू तुरुन्तै रक्षात्मक हुन्छन्।" जब उसले पत्रिका चलाएको थियो